wtorek, marca 20, 2012

Ann Brashares "Nigdy i na zawsze"

Świetna książka. Przeczytałam podczas podróży do Warszawy (dobrze, że pociąg jedzie 2 godziny w jedną stronę ;)). Kupiłam, ponieważ na okładce napisano "Dla wielbicieli wrażliwości Nicholasa Sparksa i "Zaklętych w czasie"". Faktycznie, historia jest równie wciągająca, co w "Zaklętych w czasie" i równie romantyczna :)

Co ciekawe, po jej przeczytaniu zaczęłam się bardziej ludziom przyglądać ;)

Ocena: 5

niedziela, marca 11, 2012

Back to where we belong!

Zawsze wierzylem, że ten moment nadejdzie, ale nie wiedzialem, że tak szybko:

wtorek, lutego 28, 2012

Pituś chodzi!



"My son arrived just the other day, he came to the world in the usual way, but there were planes to catch, bills to pay, he learned to walk while I was away."

niedziela, lutego 26, 2012

Antoinette van Heugten "Dotknąć prawdy"

Historia podobna do tej opisanej przez Jodi Picoult w "W naszym domu". Autystyczny chłopak zostaje posądzony o zamordowanie pacjenta szpitala psychiatrycznego. Samotnie wychowująca go matka - prawnik, walczy o jego uniewinnienie, współpracując z emerytowanym detektywem oraz adwokatem, którego poznała w barze i w którym się zakochała.

Książka wolno się rozkręca i bliska byłam, żeby odłożyć ją przed ukończeniem pierwszej połowy. Druga połowa jest o wiele ciekawsza i trzyma w napięciu.

Minus za pierwszą część, oraz ściągnięcie pomysłu z Jodi.

Ocena: 4-

niedziela, lutego 19, 2012

Starsza siostra uczy :)

Madryt

W Madrycie postanowiliśmy spędzić dzień przed wylotem. Znaleźliśmy aparthotel, czyli hotel z "mieszkankami", dobrze skomunikowany z centrum i blisko lotniska. Duuużo chodziliśmy i wieczorem byliśmy zmęczeni, ale zadowoleni z tego, co udało się nam zobaczyć.

Jeszcze w drodze - zmiana kierowców :)


Nareszcie wspólna kąpiel. W Calahondzie mieliśmy tylko prysznic.


Na początek Muzeum Prado. Rewelacja! 

Ali najbardziej podobał się obraz "z księżniczką", mnie "Maja naga" ("Maja ubrana" była akurat wypożyczona do Tokio, więc niestety nie mogliśmy porównać obrazów), Michałowi - "Ogród ziemskich rozkoszy".


Brunch na placu, w jednej z najstarszych i najlepszych knajpek w Madrycie. Zwróćcie uwagę na ubrania kelnerów. Tak wyglądają od początku istnienia lokalu.




Spacerem po Madrycie.






Specjalnie dla Ali - pałac prawdziwej księżniczki.


Znów posiłek. Na innym placu. Po zachodzie słońca było już chłodno i trzeba było uciekać do hotelu.

sobota, lutego 18, 2012

Przyjazna okolica

Tak wyglądała nasza okolica w latach 30-tych XX wieku.


Widok z katedry w stronę północną.

niedziela, stycznia 29, 2012

Granada

Najlepsze zostawiliśmy sobie na koniec. Przynajmniej według tego, co pisali w przewodnikach. Alhambra miała być ukoronowaniem naszego pobytu w Andaluzji. Żeby kupić bilety musieliśmy dzień wcześniej zadzwonić do BOKu i bilety zamówić, a na miejscu staliśmy w kilku dość długich kolejkach. Rozczarował mnie m.in. brak słynnej fontanny z lwami. Akurat była w renowacji.
 Najpierw musieliśmy pokonać długą drogę w górę, żeby dostać się do bram. Bilety są na konkretną godzinę i trzeba je odebrać odpowiednio wcześniej.




Faktycznie, kompleks pałacowy jest imponujący. To, że w jednym miejscu jest tyle pięknych budowli z różnych okresów, a dodatkowo podobno piękne ogrody. My je odpuściliśmy. Byliśmy dość zmęczeni po wędrówce po samych tylko pałacach, zamkach i podwórzach i uznaliśmy, że jesienią nie są już tak imponujące. Moim jednak zdaniem wiele jest w Andaluzji zamków z podobnymi, charakterystycznymi zdobieniami.

Następnie wybraliśmy się na spacer w miejsce, z którego rozciąga się przepiękny widok, szczególnie o zachodzie słońca. Kiedy dotarliśmy na górę, wszystkie miejsca siedzące były już zajęte :)



Kiedy zjechaliśmy autobusem na dół, do centrum i mieliśmy wsiadać do samochodu, zachciało nam się zostać. Jest w wieczornej Granadzie coś przyciągającego. Trochę szkoda, że musieliśmy jechać do Madrytu.

wtorek, stycznia 24, 2012

Rani Manicka "Japońska parasolka"

Wciągająca historia młodej Parwati, która w wieku 16 lat zostaje wydana za mąż, za starszego mężczyznę. Ojciec panny młodej oszukał swojego przyszłego zięcia wysyłając mu zdjęcie jakiejś piękności, a nie pokazując swatowi własnej córki. Parwati trafia do najbogatszego domu w okolicy i dzięki "czarom" kucharki Mai nie zostaje odprawiona do domu po tym, jak przekręt ojca wyszedł na jaw.
Książka bardzo ciekawa, dobrze napisana. Podobały mi się mądrości wypowiadane przez prostą Maję (może fragment przewidujący zjednoczenie Europy i Ameryki Północnej to zbyt naciągany fragment) i historyczne tło wydarzeń.

Ocena: 4+ (m.in. za latające spodki ;))

poniedziałek, stycznia 23, 2012

Mijas, czyli miasto dla Michasa :)

Bardzo ładnie położone, urokliwe miasteczko, które jest jednym z moich Andaluzyjskich naj. Wąskie, wijące się po wzgórzach uliczki, białe domki. Klimatycznie przypomina trochę Szentendre.



Najbardziej chaotyczne, pozowane zdjęcie wyjazdu :)