Lubimy. Prawie tak, jak Friendsów :)
środa, grudnia 05, 2012
poniedziałek, grudnia 03, 2012
Marcin Gutowski "Trójka z dżemem. Palce lizać!"
Książkę planowałam kupić Michałowi na Gwiazdkę, ale rodzina mnie uprzedziła i dostał na urodziny. Pierwsza jednak po nią sięgnęłam i bardzo się cieszę. Poznałam historię, anegdotki i prowadzących mojej ulubionej stacji radiowej.
Kilka informacji mnie zaskoczyło (Olechowski jako dziennikarz muzyczny), w kilku momentach było smutno (stan wojenny i zniszczenia dokonane przez wojsko), kilka podniosło mi ciśnienie (nasza ukochana stacja jako narzędzie w rękach polityków), ale dzięki temu lepiej poznałam Trójkę.
Książkę szybko się czyta, można pośmiać się z archiwalnych zdjęć (nie wiedziałam, że Piotr Baron zmieścił się w strój Małysza!) i w miłym towarzystwie spędzić kilka wieczorów.
Polecam.
Ocena: 5
Kilka informacji mnie zaskoczyło (Olechowski jako dziennikarz muzyczny), w kilku momentach było smutno (stan wojenny i zniszczenia dokonane przez wojsko), kilka podniosło mi ciśnienie (nasza ukochana stacja jako narzędzie w rękach polityków), ale dzięki temu lepiej poznałam Trójkę.
Książkę szybko się czyta, można pośmiać się z archiwalnych zdjęć (nie wiedziałam, że Piotr Baron zmieścił się w strój Małysza!) i w miłym towarzystwie spędzić kilka wieczorów.
Polecam.
Ocena: 5
środa, listopada 28, 2012
wSPAniały weekend
Podczas ostatniego turnieju squasha Michał wygrał w loterii dwudniowy pobyt w Lawendowych Termach w Uniejowie.
SPA pierwszych gości przyjęło w sierpniu bieżącego roku. Znajduje się w nowym budynku "w szczerym polu", blisko Uniejowskich Term. Niestety trudno do nich trafić. Droga do Uniejowa zajęła nam 40 minut, ale potem kolejne 20 szukaliśmy drogi dojazdowej. Do poprawki.
Nowoczesne, minimalistyczne wnętrza, miła obsługa i dwa piętra pokoi. Przyjemna restauracja i kuchnia zarządzana przez rewelacyjną szefową (polecam sałatkę z serem Lazur. Ja! Naprawdę rewelacyjna).
Baseny z ciepłą, wodą termalną, sauna fińska i parowa, do której się przekonałam. Baseny częściowo wewnątrz, częściowo na zewnątrz. Pływanie w nich szczególnie wieczorem robi niesamowite wrażenie.
Bardzo przyjemny rytuał czekoladowy. Nie za słodki, bardzo relaksujący.
Minus za układ hotelu. Żeby dostać się do części SPA trzeba w szlafroczku przejść obok restauracji, recepcji i samo otwierających się drzwi. Tego mankamentu niestety nie da się usprawnić.
Polecam, na pewno tam wrócę.
SPA pierwszych gości przyjęło w sierpniu bieżącego roku. Znajduje się w nowym budynku "w szczerym polu", blisko Uniejowskich Term. Niestety trudno do nich trafić. Droga do Uniejowa zajęła nam 40 minut, ale potem kolejne 20 szukaliśmy drogi dojazdowej. Do poprawki.
Nowoczesne, minimalistyczne wnętrza, miła obsługa i dwa piętra pokoi. Przyjemna restauracja i kuchnia zarządzana przez rewelacyjną szefową (polecam sałatkę z serem Lazur. Ja! Naprawdę rewelacyjna).
Baseny z ciepłą, wodą termalną, sauna fińska i parowa, do której się przekonałam. Baseny częściowo wewnątrz, częściowo na zewnątrz. Pływanie w nich szczególnie wieczorem robi niesamowite wrażenie.
Bardzo przyjemny rytuał czekoladowy. Nie za słodki, bardzo relaksujący.
Minus za układ hotelu. Żeby dostać się do części SPA trzeba w szlafroczku przejść obok restauracji, recepcji i samo otwierających się drzwi. Tego mankamentu niestety nie da się usprawnić.
Polecam, na pewno tam wrócę.
wtorek, listopada 20, 2012
Urodzinowa wycieczka nowym odcinkiem autostrady
W niedziele wybraliśmy się na wycieczkę nowo otwartym odcinkiem autostrady do Włocławka. Podroż zajęła nam 40 minut i przez chwile zastanawialiśmy się czy nie wybrać się nad morze :)
Wyprawa Gazety.pl nad morze trwała 4:40
Następnym razem.
Wyprawa Gazety.pl nad morze trwała 4:40
Następnym razem.
poniedziałek, listopada 05, 2012
czwartek, listopada 01, 2012
niedziela, października 28, 2012
David Nicholls "Jeden dzień"
Przeczytałam całkiem niedawno i już nie pamiętam jak dokładnie toczyły się losy Emmy i Dextera. Pamiętam początek i koniec. Środek jakoś mi umknął. Już wcześniej wiedziałam, że książka mnie nie zachwyci. Bohaterzy opisani są dość płytko, ich poplątane losy są jednak przewidywalne, a Emma nie powinna moim zdaniem czekać na Dextera, który traktował ją w taki sposób.
Ocena: 2+
Ocena: 2+
czwartek, października 11, 2012
wtorek, października 02, 2012
wtorek, września 25, 2012
Antoine de Saint-Exupery "Mały Książę"
Postanowiłam książkę przeczytać jeszcze raz. Poprzednio miałam kilkanaście lat i chyba nie do końca rozumiałam na jak wielu płaszczyznach można tę książkę odbierać. Zapisałam sobie oczywiście parę cytatów i na pewno będę do tej książki wracać (jak do "Alchemika"). Zawsze można w niej znaleźć coś, co przemawia do nas najbardziej w danym momencie.
Ocena:6
Ocena:6
poniedziałek, września 24, 2012
niedziela, września 23, 2012
sobota, września 22, 2012
Barbara Delinsky "Kiedy moja siostra śpi"
To trzecia książka Barbary Delinksy, po którą sięgnęłam. Jest podobna do pierwszej - "Nie moja córka". Natomiast romansik "Marzenia dla każdego" to zupełnie inna, mniejsza liga.
"Kiedy moja siostra śpi" opisuje skomplikowane relacje rodzinne, których osią są relacje pomiędzy kobietami - babka-matka-córka. Robi, starsza siostra Molly, córka Kathryn jest znaną biegaczką przygotowującą się do startu w olimpiadzie. Kiedy podczas jednego z treningów przechodzi zawał serca, po którym zapada w śpiączkę, a jej mózg przestaje pracować, rodzina staje przed trudnymi wyborami, których nie ułatwia fakt, iż jak się okazuje nie znali istotnych faktów z życia Robin.
Książka wzruszająca (oczywiście popłakałam się na końcu) i bardzo wciągająca. Moim zdaniem lepsza niż "Nie moja córka". Faktycznie opisuje trudne relacje pomiędzy siostrami, pomiędzy każdą z nich, a matką i pomiędzy matką i babką (matką matki :)). Tajemnice, niedopowiedzenia, wzajemne urazy - wszystko to nie pomaga w zbudowaniu relacji. Trochę brakowało mi w tej rodzinie "męskiej ręki". Mąż cicho towarzyszy Kathryn, oraz córkom. Chris, brat Molly i Robin nie bardzo daje sobie radę w nowej roli - męża i ojca. Rodzinną firmą też zarządzają kobiety. Aż się prosi o jakiś silny męski charakter dla równowagi.
Ocena: 5-
"Kiedy moja siostra śpi" opisuje skomplikowane relacje rodzinne, których osią są relacje pomiędzy kobietami - babka-matka-córka. Robi, starsza siostra Molly, córka Kathryn jest znaną biegaczką przygotowującą się do startu w olimpiadzie. Kiedy podczas jednego z treningów przechodzi zawał serca, po którym zapada w śpiączkę, a jej mózg przestaje pracować, rodzina staje przed trudnymi wyborami, których nie ułatwia fakt, iż jak się okazuje nie znali istotnych faktów z życia Robin.
Książka wzruszająca (oczywiście popłakałam się na końcu) i bardzo wciągająca. Moim zdaniem lepsza niż "Nie moja córka". Faktycznie opisuje trudne relacje pomiędzy siostrami, pomiędzy każdą z nich, a matką i pomiędzy matką i babką (matką matki :)). Tajemnice, niedopowiedzenia, wzajemne urazy - wszystko to nie pomaga w zbudowaniu relacji. Trochę brakowało mi w tej rodzinie "męskiej ręki". Mąż cicho towarzyszy Kathryn, oraz córkom. Chris, brat Molly i Robin nie bardzo daje sobie radę w nowej roli - męża i ojca. Rodzinną firmą też zarządzają kobiety. Aż się prosi o jakiś silny męski charakter dla równowagi.
Ocena: 5-
środa, września 19, 2012
Marsha Mehran "Zupa z granatów"
Książka faktycznie przypomina "Czekoladę" (oglądałam, nie czytałam), o której wydawca wspomniał na okładce. Jest magiczna, romantyczna kuchnia, w której utalentowana najstarsza siostra Aminpour z dalekiego Iranu przygotowuje cudownie przyprawione perskie potrawy. Jest wredny, rządzący małym irlandzkim miasteczkiem Thomas McGuire, którego celem jest zniszczenie dobrze prosperującego Cafe Babilon należącego do trzech sióstr. Jest wędrowna grupa "druciarzy", którzy również działają Thomasowi na nerwy. Jest starsza właścicielka lokalu, będąca dla sióstr "jak matka".
Na tym podobieństwa się kończą. Nie przepadam za książkami, w których roi się od przepisów, bo utrudniają mi czytanie. Tutaj jest jeden przepis w każdym rozdziale i jest on umieszczony obok, nie wpleciony w tekst. Podczas czytania opisów przyrządzania tych potraw, zapragnęłam przygotować chociaż jedną z nich, bo opisane są wspaniale. Kuchnia Mardżan jest ciepła, kolorowa i cudownie pachnie. Jej potrawy zmieniają ludzi, pomagają im odnaleźć dawno zapomniane marzenia i daję siłę do ich spełnienia. Podoba mi się również powolne odkrywanie historii trzech sióstr. Ich ucieczki z Teheranu, tułaczki po Wielkiej Brytanii i tym, jak to na nie wpłynęło.
Pomimo dużej ilości opisów i niewielu dialogów, książkę czyta się łatwo i szybko.
Ocena: 5 -
Na tym podobieństwa się kończą. Nie przepadam za książkami, w których roi się od przepisów, bo utrudniają mi czytanie. Tutaj jest jeden przepis w każdym rozdziale i jest on umieszczony obok, nie wpleciony w tekst. Podczas czytania opisów przyrządzania tych potraw, zapragnęłam przygotować chociaż jedną z nich, bo opisane są wspaniale. Kuchnia Mardżan jest ciepła, kolorowa i cudownie pachnie. Jej potrawy zmieniają ludzi, pomagają im odnaleźć dawno zapomniane marzenia i daję siłę do ich spełnienia. Podoba mi się również powolne odkrywanie historii trzech sióstr. Ich ucieczki z Teheranu, tułaczki po Wielkiej Brytanii i tym, jak to na nie wpłynęło.
Pomimo dużej ilości opisów i niewielu dialogów, książkę czyta się łatwo i szybko.
Ocena: 5 -
niedziela, września 16, 2012
czwartek, września 13, 2012
wtorek, września 11, 2012
"Melancholia"
Już po raz drugi w tygodniu "doświadczyłam" końca świata. Tym razem w filmie Laarsa vor Triera, ze wspaniałą rolą Kristen Dunst. Akcja filmu toczy się w przeciągu kilku dni, podczas których Ziemię ma minąć "Melancholia", planeta, która do tej pory "ukrywała się" za Słońcem. Młodsza siostra grana właśnie przez Dunst choruje na depresję, melancholię i w przeciwieństwie do swojej siostry ze spokojem podchodzi do tego, że planeta najprawdopodobniej Ziemi jednak nie minie.
I jeszcze ta muzyka ...
Jest to jedyny film o końcu świata, który do tej pory widziałam, w których nie ma biegania, zbierania zapasów, korków na autostradach, wybuchów i ogólnego chaosu.
I jeszcze ta muzyka ...
Jest to jedyny film o końcu świata, który do tej pory widziałam, w których nie ma biegania, zbierania zapasów, korków na autostradach, wybuchów i ogólnego chaosu.
czwartek, września 06, 2012
Karen Thompson Walker "Wiek cudów"
Chcieliście kiedyś, żeby doba była dłuższa? Na pewno nie raz. W "Wieku cudów" to się dzieje naprawdę. Najpierw doba jest dłuższa o kilkadziesiąt minut, ale z czasem trwa już 60 godzin. 30 godzin dnia, 30 godzin nocy. Tak według autorki wygląda koniec świata. Takie "niby nic", a jednak wszystko, co wiąże się ze spowolnieniem ziemi ma na ludzi, zwierzęta i rośliny tragiczny w skutkach wpływ. Przeczytałam w dwa dni i teraz czekam na wolny wieczór, żeby w końcu obejrzeć "Melancholię", którą polecali mi rodzice, a teraz jeszcze wydawca "Wieku cudów".
Ocena: 5
Ocena: 5
środa, września 05, 2012
Sonia Raduńska "Kartki z białego zeszytu"
Niesamowity pamiętnik, dzięki któremu poznałam mądrą, spokojną, spełnioną kobietę. Czytając tę książkę czułam wewnętrzny spokój i chociaż trochę irytowało mnie, że nie wiem który mężczyzna jest dla niej kim (kolega, kochanek, mąż, partner, syn) i tak delektowałam się każdym opisanym zdaniem, cytatem, opowieścią. Podoba mi się wplatanie w pamiętnik cytatów, które autorkę poruszyły. Sama prowadzę notatnik z fragmentami z książek, które chcę zapamiętać. Kilka z "Kartek z białego zeszytu" już się w nim znalazło.
Ocena: 5
Ocena: 5
wtorek, września 04, 2012
poniedziałek, września 03, 2012
Ostrzyce, czyli pozostała porcja wakacyjnych zdjęć
Nasza miejscówka najbardziej podobała się chyba dzieciakom, ponieważ przez płot widać było pole, na którym zaobserwować mogli cały proces zbierania zboża, koszenia słomy, zbierania tejże słomy i formowania jej w walce. Pogoda była raczej średnia, chociaż nie lało, więc dzieciaki całe dnie spędzały w ogrodzie. Nad wodę chodziliśmy też dość często, ale kończyło się raczej na moczeniu (czasem całościowym, przez zupełny przypadek) niż na celowej kąpieli. Były festyny z balonami, gofry, pływanie na rowerach wodnych i kajakach, kilka wycieczek po okolicy i smaczne ryby. Jednak po dwóch tygodniach przydałby się nam, rodzicom tygodniowy wyjazd do SPA. Bez dzieci :)
Wesele vol.2
W sobotę odbyło się drugie, przaśne wesele Ani i Olka. Dzięki jednemu z niemieckich gości i Facebook'owi mamy jedno zdjęcie Młodej-Starej Pary.
Jeszcze raz - Sto lat Młodej Parze!
Jeszcze raz - Sto lat Młodej Parze!
środa, sierpnia 29, 2012
W Gdańsku też byliśmy
Trafiliśmy na Jarmark Dominikański, więc kupiliśmy sobie dobre piwko, wędlinę, stroopwafle ;) i Cavę na wieczór. Przeszliśmy się pod "Słynnym Żurawiem", pokazaliśmy dzieciakom fontannę z Neptunem i zjedliśmy obiad w ciekawej chill out'owej knajpie, gdzie na parterze restauracja zamienia się wieczorami (chyba) w klub taneczny, a pod ścianami są kanapy-łóżka, po których dzieciaki skakały podczas gdy my konsumowaliśmy danie dnia. Pogoda była bardzo w kratkę - słońce, deszcz, słońce i deszcz, ale nie zmokliśmy za bardzo, dzieciaki się zmęczyły i zobaczyły coś nowego, a my nie siedzieliśmy w jednym miejscu.
Subskrybuj:
Posty (Atom)


















































