Książkę przeczytałam, bo chciałam się dowiedzieć, jak się zakończy historia Francuski wzniecającej pożary i strażaka Polaka, ale nie było to moim zdaniem nic nadzwyczajnego. Niestety nie zauważyłam wspomnianej na okładce "namiętności", a tylko "siedem pożarów".
Książka GENIALNA! Nie mogłam się od niej oderwać i skończyłam dopiero o 2:00 w nocy. Opowiada o duszach, wędrówkach, przeznaczeniu i życiowych pomyłkach.
Jestem pod tak dużym wrażeniem, że nic więcej nie napiszę.
Ocena: 6
p.s. Książka w klimacie przypominająca Dream Theater i "historię o Victorii"
Wciągająca historia pierwszej miłości pewnej Polki do przystojnego Włocha poznanego przypadkiem w Krakowie w 1978 roku. Opowieść o trudnościach, które musieli pokonywać, żeby móc do siebie pisać i spotykać się. Ciekawie napisana, wciągająca książka, opisująca czasy młodości moich rodziców. Minus za niektóre dłużyzny, które można spokojnie pominąć w całości historii.
Książkę zdecydowanie polecam. Martyna świetnie opisuje swoje podróże na krańce świata, gdzie spotkała wiele ciekawych kobiet i mężczyzn, którzy podzielili się z nią swoimi historiami. Sama nie wiem, która podobała mi się najbardziej. Może opowieść o młodej kowbojce z Argentyny, a może historia dwóch żon jednego męża mieszkających na Zanzibarze. Wszystko opowiedziane jest z humorem, napisane niezobowiązującym, luźnym stylem i co ważne, zawsze jest wątek historyczny, który wprowadza czytelnika w realia kraju i jego mieszkańców. Dodatkowy plus za bardzo estetyczne, ładne wydanie.
Odkąd pamiętam miałam problemy z zasypianiem. Jak już zasnę, to śpię. Lekko i czujnie, ale śpię. Natomiast proces zaśnięcia ... masakra. Nie liczę już rekordów "od położenia się spać, do zaśnięcia". W zeszłym tygodniu dobiłam do ponad 2 godzin. Nie chodzę spać za wcześnie, chodzę spać, jak jestem zmęczona, zwykle pomiędzy 23 i 24. A potem leżę, myślę i liczę ile razy wybija zegar w dużym pokoju. Jak się położę, mam taką gonitwę myśli, że nie sposób jej zatrzymać (zupełnie, jak w tym skeczu o różnicy pomiędzy mózgiem mężczyzny i kobiety - patrz niżej). Zaczynam myśleć o zmywarce, którą jutro przywożą, płynnie przechodzę przez niefunkcjonalne meble w kuchni, do planu sprzątania na jutrzejszy dzień, w międzyczasie zahaczając o pogodę na weekend i telefon do mamy w sprawie ewentualnych odwiedzin. Drugim torem toczą się oczywiście myśli z dnia minionego, czyli dlaczego Alka nie chciała zasnąć po południu, na kiedy dojdzie paczka, którą wysłałam i czy na pewno wyjęłam chleb z zamrażarki.
Są od tego dwa wyjątki: - maleńkie dziecko, które cały dzień wysysało ze mnie siłę i energię - stan lekkiego otępienia wywołany winem
Problem z zachowaniem ciągłości posiadania małego dziecka jest taki, że padłabym po roku czasu, bo po pół miałam już dosyć. Wino natomiast spożywane w ilościach obfitych źle wpływa na moją motorykę i skupienie dnia następnego.
Gdybym tylko potrafiła, jak mój mąż - przyłożyć głowę do poduszki i zasypiać w 5 do 10 minut ...
Oczywiście, jak większość klasy, ja również zrobiłam sobie Plastusia. Niektórzy mieli modele upgrade'owane - z modeliny, mój był z plasteliny i często trzeba było go poprawiać. Mieszkał sobie w moim drewnianym piórniku, ale chyba szybko mi się znudził, bo nie mam w związku z nim zbyt wielu wspomnień.