wtorek, maja 31, 2011

sobota, maja 28, 2011

Manchester United - Barcelona

Jestem tak zdenerwowany, że nie mam weny, żeby coś pisać.

piątek, maja 27, 2011

VP Logistics

Na początku mojej AIESECowskiej drogi kilkakrotnie byłam OC VP Loistics (czyli członkiem Komitetu Organizacyjnego jakiejś konferencji, czy spotkania, odpowiedzialnym za logistykę), ale zorganizowanie konferencji na 200 osób to pikuś w porównaniu z porannym wyjściem z domu z dwójką dzieci.
Obudzić, ubrać, nakarmić, spakować, zejść na dół, dotrzeć do przedszkola, a później do pracy czy do miasta pozałatwiać jakieś sprawy, ... Okazuje się, że podejmowanie decyzji o tym, czy zakładamy bluzę, czy tylko koszulkę, oraz czy bierzemy wózek czy chustę, a może dzisiaj ta decyzja odpada, bo mam samochód do dyspozycji, to wcale nie bułka z masłem. O nie!
Wygląda na to, że największą efektywność osiągam pod presją i będąc zalataną właśnie. Wieczorem, po karmieniu, przeczytaniu bajek (obowiązkowo o księżniczkach, taki mamy ostatnio etap) siadam na chwilę, żeby podjąć decyzję czy prasuję, sprzątam łazienkę, czy chwilę poczytam i kładę się spać, bo "dzisiaj moja noc", czyli ja wstaję do nocnego przewijania.
Rano, czasem nawet o o szóstej zaczynam od nowa.

Ale warto, oj warto.

wtorek, maja 03, 2011

Jodi Picoult "W naszym domu"

Najsłabsza moim zdaniem książka Picoult. Tym razem autorka opowiada historię samotnej matki dwóch synów, z których starszy - Jackob, cierpi na zespół Aspergera i zostaje oskarżony o morderstwo. Oczywiście całość kręci się wokół sprawy sądowej, jest więc adwokat, policjant prowadzący sprawę i cała reszta.
Tego, co naprawdę stało się z ofiarą - nauczycielką Jackoba, domyśliłam się na początku i nie miałam przez to motywacji, żeby czytać dalej. Nie zauważyłam również obecnych zawsze u autorki "dylematów moralnych", które zwykle dawały wiele do myślenia.

Ocena: 3

niedziela, maja 01, 2011

A ja tam byłem, miód i wino piłem


Siedzę sobie spokojnie w poniedziałek w domu, zastanawiam się jaką jutro koszulkę założę na Mecz i gdzie go będę oglądał, a tu nagle telefon od Gosi:
- Mam dwa bilety na Mecz w Gelsenkirchen - chcesz mogę ci je dać.
- Eeeee...
- Tylko musisz wsiąść jutro rano w samochód i tu dojechać.
- Eeeee...
- Chcesz czy nie?
- Eeeee...
- Dobra, zadzwonię za parę minut.

Po paru minutach, z trzęsącymi kolanami powiedziałem, że oczywiście, że biorę te bilety i choćbym miał tam iść na klęczkach, to nie ważne jak, ale na tym Meczu muszę być. Zadzwoniłem jeszcze do Maćka, który zareagował podobnie do mnie i szybko obmyśliliśmy plan - wyruszamy we wtorek rano i dojeżdżamy do Gelsenkirchen ok. 16:00.

Dla niewtajemniczonych - Mecz, o którym piszę to Półfinał Ligi Mistrzów. To nie jest zwykły mecz. Zwykły mecz jest wtedy jak gra Widzew Łódź z Górnikiem Łęczna. Półfinał Ligi Mistrzów ogląda ok. 200 mln ludzi na świecie. Z czego tylko 60000 na stadionie na żywo. I mieliśmy być dwójką z tych sześćdziesięciu tysięcy.

Schalke 04 Gelsenkirchen (czarny koń rozgrywek) podejmował u siebie Manchester United. United był zdecydowanym faworytem, ale Schalke wyeliminowało w ostatniej rundzie Inter Mediolan, wygrywając z nim na wyjeździe 2:5. Schalke to ostatnia przeszkoda, która stała na drodze Manchesteru do wielkiego finału Ligi Mistrzów - trzeciego w ciągu ostatnich 4 lat. A w finale czekać będzie na 99% wielka Barcelona. Ale żeby do tego doszło, trzeba najpierw pokonać Niemców. I ja jechałem ten Mecz obejrzeć na żywo.

Wyruszyliśmy o 7 rano. Przed nami 955km i około 10 godzin jazdy. Droga mijała bez przeszkód, aż do feralnego zjazdu nr 19 z autobahna A2 - 70km od celu. Jeden wielki korek. I stoimy. Przez pierwszą godzinę, jeszcze sobie żartowaliśmy, ale gdy zegar pokazał 18:30 zrobiło się mniej zabawnie. Jakimś cudem dojechaliśmy w końcu do zjazdu i rura przez niemiecką prowincję:



Dojechaliśmy w ostatniej chwili. Zabawne było iść pośród szpaleru tysięcy kibiców Schalke. Na szczęście skończyło się tylko na kulturalnych docinkach.


Co ciekawe, ten sam stadion widziałem już wcześniej, podczas mojej nieudanej przygody z Mistrzostawmi Świata w 2006 roku. Wtedy zostałem wyrolowany i nie wszedłem na mecz Polska Ekwador. Trauma pozostała i do końca miałem wrażenie, że zaraz okaże się, że coś poszło nie tak i meczu jednak nie obejrzę. Serce na chwilę zatrzymało się przy podchodzeniu do bramki. Wsuwam bilet w czytnik... pip... i jest!! Zielone światło! Wchodzę!

Wszystko wydarzyło się tak szybko, że nie do końca jeszcze w to wierzyłem - słyszę hymn Ligi Mistrzów! Na żywo! I to półfinał! I to z United w roli głównej! To musiał być jakiś sen.



Mecz był zdecydowanie jednostronny. United przeważało od początku do końca. Posiadanie piłki: 65% do 35% dla MU. Akcja za akcją. Precyzyjne podania, pressing już na połowie rywala, strzał za strzałem i tylko świetnie dysponowany bramkarz Schalke sprawił, że nie skończyło się 0:10. Co za emocje! Piękny mecz, w pięknej oprawie, 0:2 na koniec i Finał na Wembley jest już tylko na wyciągnięcie ręki.


Po meczu wsiedliśmy w samochód i droga z powrotem. To była masakra. Jechaliśmy na autopilocie, śpiąc tylko 3 godziny gdzieś przed granicą Polski. Ale warto było. Zdecydowanie doznania z poziomu tych z najwyższej półki. Jeszcze kilka zdjęć:




czwartek, kwietnia 21, 2011

piątek, kwietnia 15, 2011

Mitch Albom "Niezapomniana lekcja życia. Wtorki z Morriem"



To trailer filmu opartego na książce, którą właśnie przeczytałam. Książka to zapis spotkań, które odbył Mitch Albom ze swoim profesorem socjologii, chorym na ALS.
Książka sama w sobie mnie tak bardzo nie poruszyła, jak trailer, który właśnie obejrzałam. Chętnie zobaczyłabym cały film. Myślę, że książka trafia do ludzi, którzy tak, jak Mitch zapomnieli o swoich młodzieńczych marzeniach, bądź ich realizację odkładają "na później".

"Najważniejsza jest miłość i rodzina"
"Śmierć kończy życie, nie więzi międzyludzkie"
Nie są to dokładne cytaty Morriego, ale to, jak zapamiętałam jego ostatnią lekcję.

Ocena: 4

niedziela, kwietnia 10, 2011

sobota, kwietnia 09, 2011

Gust muzyczny Ali

Gdyby tylko Ala decydowała czego słuchamy w domu, mielibyśmy 3 płyty w kółko:
1. Coma "Pierwsze wyjście z mroku"
2. Chopin dzieciom
3. Monika Brodka "Ganda"





wtorek, kwietnia 05, 2011

Powrót do normalności

Nasze noce wyglądają coraz ciekawiej. Po pierwsze, Alka jest chora, co powoduje, że budzi się w nocy. Młody z wiadomych przyczyn również budzi się w nocy. Z tym że oni budzą się na zmianę, w między czasie sobie smacznie śpią - my nie.

Ale co tam, jutro ćwierćfinał Ligi Mistrzów.

Chelsea - Manchester United

Historia ostatnich wyjazdów na Stamford Bridge stawia fana United w dosyć nieciekawej pozycji - od 9 lat tam nie wygraliśmy. To nie wróży dobrze na jutro, ale z drugiej strony, ostatnie spotkanie ligowe sprzed miesiąca nastraja optymizmem - przegraliśmy 2:1, ale po bardzo dobrej grze i fatalnych pomyłkach sędziego. Ogólnie ostatnie spotkania z Chelsea naznaczone są błędami sędziów, prowokującymi niektórych do snucia teorii, że w Anglii nikt (oprócz Manc'ów) nie chce, aby United wygrali ligę. Jutro sędziować będzie sędzia zupełnie neutralny, więc zobaczymy, czy sędziowskie teorie spiskowe można między bajki włożyć.

Największym słaby puntem Chelsea jest wbrew pozorom obrona. Ostatni mecz ze Stoke uwydatnił jej słabe strony i nawet John 'Captain Hero Legend' Terry popełniał fatalne błędy. Dodatkowo, nie może zagrać David Luiz - kat Manchesteru z meczu sprzed kilku tygodni. To oznacza, że linia obrony wyglądać będzie najprawdopodobniej Bosingwa - Terry - Ivanovic - Cole. Dla United to ogromna szansa. Po pierwsze, na ławce rezerwowych Chelsea nie ma już praktycznie innych obrońców, co oznacza, że opcji zmian w tej formacji Ancelotti nie ma za dużo. Co za tym idzie, Bosingwa i Cole będą oszczędzać siły i rzadko zobaczymy ich pod polem karnym United. Po drugie, pod koniec meczu Ferguson wprowadzić będzie mógł nowych napastników na podmęczonych obrońców Chelsea. Dodatkowo, widzieliśmy ostatnio zgrzyty pomiędzy Ivanovicem i Cechem, gdy ten pierwszy stał w środku obrony. To wszystko trzeba będzie wykorzystać.

Konsekwencją tego będzie ustawienie pomocników Chelsea - Essien i Ramires trzymać się będą raczej z tyłu ochraniając linię obrony, a brak klasycznego prawego pomocnika otworzy miejsce dla Evry i Naniego. Aby uniknąć groźnych akcji prawą stroną, Ancelotti ustawi Anelkę na prawym skrzydle, co osłabi z kolei ich atak. Vidic i Ferdinand, z problemami, ale powinni poradzić sobie z osamotnionym Drogbą/Torresem.

Mecz, w moim przekonaniu rozegra się na skrzydłach. Najwięcej pojedynków będziemy mieli na linii Valencia - Cole i Nani - Bosingwa. Środek pola służyć będzie jedynie do zabezpieczania tyłów. Oba zespoły nauczone ostatnim meczem i zbyt ofensywnym ustawieniem, raczej pilnować będą dostępu do bramki. To pisząc, mimo iż chciałbym zobaczyć skład z ostatnim minut z West Ham (z Berbatovem, Rooneyem, Hernandezem, Nanim i Valencią) na boisku, to raczej Ferguson zacznie zachowawczo:



Z tego typu nastawieniem typuję jednak mecz szachów, z lekką przewagą Chelsea i wynikiem najnudniejszym z możliwych: 0:0. Za takim wynik Pan Bók zamieni moje 5zł w 33zł.