wtorek, grudnia 11, 2007

Michał i PGI w gazecie

Firma staje się coraz bardziej widoczna i znajoma ludziom nie tylko z branży.
Oto artykuł z piątkowego "Dziennika Łódzkiego", dla którego jedno zdanie na temat wykonywanej pracy (wiercenia pod hotel Hilton) wypowiedział mój mąż :)

http://www.polskatimes.pl/593,11968.htm

Jestem strasznie dumna.

środa, listopada 14, 2007

U nas wszystko w porządku

Byliśmy wczoraj na wizycie u pani doktor. Wszystko w granicach normy, tylko potasu trochę za mało, ale już łykam różowe tabletki i jem dużo pomidorów.
Pani zrobiła nam USG, żeby nie było, że Michał przyszedł na marne.
Płeć się nie ujawniła, a Maluszek szalał i wiercił się strasznie. Udało się jednak zrobić mu kilka ładnych zdjęć :)






Wieczorem byłam na jeszcze jednym USG. Tym razem genetycznym. Dzidzia rośnie książkowo i wszystko z nią w porządku. Odetchnęłam z ulgą i strasznie się cieszymy.
Data przyjścia na świat nie uległa zmianie, czyli pozostaje 11 maja.
Mamy już pierwsze dwie pary skarpeteczek dla potomka. Od Kamy i Szymona mamy.
Jutro wybieram się kupić pierwsze spodnie ciążowe, bo chociaż brzuszek jeszcze niewielki, zwykłe spodnie zrobiły się już niewygodne.

Weekend spędzamy w Warszawie. Najpierw obiad u dziadka Michała, potem wieczór ze znajomymi. W niedzielę pojedziemy na Powązki i wracamy do Łodzi.

piątek, października 26, 2007

Zdjęcia z podróży przedślubnej

Umieściłam w necie kilka (109 ;)) zdjęć z naszej podróży.
Zapraszam w wolnej chwili:

http://www.flickr.com/pho...57601057043760/

poniedziałek, października 15, 2007

Wyprawa na Węgry. Przystanek drugi - Tokaj

W środę w miarę rano wyruszyliśmy z Budapesztu na północ - w stronę Tokaja. Od piątku do niedzieli odbywał się tam Festiwal Wina - coroczna impreza z okazji świeżych zbiorów. Wieczorem dojechali do nas Ola i Łukasz i zaczęła się imprezka ;)
Mieszkaliśmy przy jednej z głównych ulic, w bardzo ładnym apartamencie (3 sypialnie, kuchnia z jadalnią-salonem, łazienka). Miejsce zdecydowanie godne polecenia, w bardzo przyzwoitej cenie. Całe centrum obstawiono drewnianymi budkami, które widzieliśmy z Michałem w Budapeszcie podczas festiwalu wina w 2004 roku.
Nie trudno się domyślić co robiliśmy w Tokaju przez te 3 dni :)
Śniadanie, spacer po miasteczku, wiele, wiele degustacji, zakupy winne, obiad, więcej degustacji, wieczory spędzane w domu na kalamburach, grach w karty i innych pogaduchach (przy winie oczywiście) i tak w kółko i na okrągło.
Ja niestety wiele wina się nie napiłam, ale za to ile toastów wzniesiono za dzidziusia ... W sumie każdy wznoszony toast miał w podtekście życzenia dla najmłodszego członka naszej rodziny.
Kupiliśmy z Michałem mnóstwo wina: na prezenty dla rodziny i znajomych, do naszej kolekcji, dla Chajdysów na prezent ślubny, ... Ledwo pomieściliśmy to wszystko w samochodzie ;)
Oczywiście nie obyło się bez degustacji węgierskiego, ostrego jedzenia. Na śniadanie podaliśmy jedną maleńką papryczkę - do spróbowania dla chętnych. Był również gulasz, langosze, węgierska kiełbasa oraz ostra pasta paprykowa do mięsa.
Wyjazd zaliczamy zdecydowanie do udanych. :D

W Tokaju


Michał prezentuje, jak patrzeć na Tokaja przez świeczkę


Podczas pierwszej prawdziwej degustacji


Próbujemy soku z tegorocznych winogron, który później stanie się winem


Prawdziwy, węgierski gulasz


Więcej tradycyjnego jedzonka




Winna parada






czwartek, października 11, 2007

www.21pazdziernika.pl




Jeżeli nie chcesz iść, bo "Twój głos nic nie zmieni", polecam:

środa, października 10, 2007

Wyprawa na Węgry. Przystanek pierwszy - Budapeszt

Z Łodzi wyjechaliśmy we wtorek wieczorem. Oczywiście nie o wcześniej umówionej godzinie, ale ważne, że się udało. Po ciężkiej, zamglonej i mokrej podróży dotarliśmy do Tarnowa ok. godziny 24:00.
Najmłodszy kociak trochę nie dawał nam spać (Michał powiedział, że trzeba się przyzwyczajać, bo jak się pojawi dziecko będziemy mieli tak samo ;)), ale wstaliśmy rano w miarę wypoczęci.
Wyruszyliśmy o 9:00 i po kilku smętnych, szarych i niestety mokrych godzinach na Słowacji, znaleźliśmy się na Węgrzech. Tam już prosta i szeroka droga zaprowadziła nas do Budapesztu. Do naszego miasta. Stęskniliśmy się za nim strasznie. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak bardzo, dopóki nie wyszliśmy na ulice.
Nocowaliśmy oczywiście w hostelu w tym samym budynku, w którym spędziliśmy 10 wspaniałych miesięcy.
Najpierw wyprawa na łaźnie, potem obowiązkowa wizyta w naszej piwniczce i jeszcze Simple.
Ja niestety winka nie skosztowałam. Poza jednym malutkim łyczkiem, kiedy wznosiliśmy pierwszy podczas tego wyjazdu toast "za dzidziusia". :)
Następnego dnia niektórzy mieli niemałe problemy z porannym wstawaniem, ale naleśniki wszystkich zmotywowały do spaceru, po którym czekał upragniony obiadek.
Kupiliśmy 'erosz pisztę' i pomachaliśmy Budapesztowi na dowidzenia. Następny przystanek - Tokaj.

Wieczorny spacer po Budapeszcie. W tle Most Łańcuchowy i Buda.


Kaplica św. Stefana


Siostry w drodze na naleśniki


My


Razem w drodze na naleśniki


Ja z Budą w tle

czwartek, września 27, 2007

W naszym domku zrobi się ciasno

Nadszedł czas podzielić się naszą radosną nowiną - około 11 maja zostaniemy rodzicami! :)
Dzisiaj byliśmy na pierwszym USG i oto, jak wygląda nasz mały bulinek:

To jego 8 tydzień i ma już troszkę ponad 11 mm wzrostu. Najbardziej niesamowite było zobaczyć tą malutką pulsującą plamkę, która jest serduszkiem. Bije, jak szalone. Nie oglądaliśmy maluszka zbyt długo, bo on tego nie lubi za bardzo, ale to, co zobaczyliśmy wystarczy nam na najbliższe 4 tygodnie. Za miesiąc kolejna wizyta.
Michał twierdzi, że maluch jest podobny do niego. Dziadek Ziemek też rości sobie prawo do podobieństwa, a tata Jarek twierdzi, że wygląda, jak mała fasolka.
Mnie przypomina bulinka :)
Wygląda jak mały medytujący budda.

wtorek, września 18, 2007

Trochę się dzieje

Ale napiszę wszystko pod koniec przyszłego tygodnia.
Póki co - za 5 dni nasza pierwsza rocznica ślubu :)
Aż trudno uwierzyć, że to już rok ... Ślub, remont, przeprowadzka ... dużo się działo.

czwartek, sierpnia 23, 2007

Byliśmy w Botaniku

Kama z Szymonem polecili nam wybrać się do ogrodu botanicznego, więc poszliśmy. Pogoda dopisała, nawet się trochę opaliłam :)
Nie pozwolili nam zagrać w badmintona na terenie ogrodu, więc poszliśmy się tylko przejść.
Duże wrażenie zrobiła na nas ścieżka dydaktyczna z zegarami słonecznymi. Świetny pomysł. Ładne wykonanie. Bardzo polecamy.






Michał wszystko dokładnie czytał i potem mi tłumaczył (mnie nie starczyło cierpliwości. I do tego to słońce ...)








Niestety rozczarowaliśmy się resztą ogrodu. W sekcji "rośliny ozdobne" nie ma nic poza kilkoma krzakami róż. Pachną rewelacyjnie, ale wyglądają na niezadbane. Rabatki ogrodzone są badylami, na których zawieszona jest taśma wideo. Wygląda to okropnie. Taki potencjał i tak niewykorzystany. Niesamowita przestrzeń, na której można by zaprezentować naprawdę ciekawe rośliny i to w interesujący i ładny sposób.
Nie ma też śladu po "ogrodzie japońskim". Chyba, że moje wyobrażenia o takim miejscu są wygórowane i ten krzak, który nazywał się "coś tam japońskie", to było to.





Zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcia w miejscu, które pamiętam jeszcze z dzieciństwa. Górki porośnięte roślinami i upstrzone blokami kamiennymi.





Natknęliśmy się na jakieś 7 Młodych Par robiących sobie zdjęcia plenerowe i poszliśmy pograć w badmintona. Wygrałam ;) Pierwszy i pewnie ostatni raz.

piątek, sierpnia 10, 2007