niedziela, czerwca 29, 2008

W czerwcu, wieczorową porą

Michał w Bruskeli - szykuje się zapewne do oglądania meczu. Pojechał na spotkanie AI Alumni i wraca około czwartku. Z Brukseli przenosi się na kilka dni do Amsterdamu. Liczę na vla i stopwafle (jakkolwiek się to pisze).

My u moich rodziców. Babcia wozi Alę po ogródku, żeby wyciszyć ją przed kąpielą, która zwykle wywołuje WIELE emocji i krzyku.

Zaplanowaliśmy wakacje - wspólny, tygodniowy wyjazd z Sylwią, Leszkiem i małym Krzysiem. Na jutro zaplanowałam obdzwanianie kwater, które znalazłam w internecie. Jedna w łódzkiem, dwie w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Tydzień spokoju (względnego) w gospodarstwie agroturystycznym ze świeżymi produktami.

Ala coraz częściej się uśmiecha i rozwija swój język, w czym wielką zasługę ma Michał :)





niedziela, czerwca 15, 2008

Po 4 tygodniach

Owszem, jesteśmy zmęczeni. Nasza noc została podzielona na kilka części przez przewijanie i karmienie. Nasz dzień (głównie mój, Michała po pracy) zdominowany został przez karmienie, przewijanie, usypianie, ale ostatnio również przez pierwsze szerokie uśmiechy i gaworzenie. W takich momentach całe zmęczenie schodzi na drugi plan.

Mamy za sobą coraz więcej spotkań towarzyskich i kilka kolejnych zapisanych w kalendarzu.

Ala jest oczywiście małym kibicem, bo Michał nie opuszcza żadnego meczu Euro 2008, więc siłą rzeczy, czasem oglądamy razem. ;)
Na początku dopingowała drużynę polską (przez sentyment ;)), teraz - holenderską.

środa, czerwca 04, 2008

Dzień Dziecka

Na niedzielę, 1 czerwca, zorganizowaliśmy pierwsze oficjalne spotkanie Ali z dziadkami. Popołudnie zapoznawcze odbyło się u dziadków Szczakowskich, a obecni byli dziadkowie Janiszewscy, dziadkowie Szczakowscy i oczywiście nasza trójka. Przewinęli się też Kama z Szymonem.

Wznieśliśmy toast Tokajem 6 puttonyos, rocznik 1999, ale oczywiście na winku się nie skończyło ;)
Była sesja zdjęciowa, której wyniki przedstawiam poniżej, super prezenty, nie tylko dla najmłodszego dziecka w rodzinie, oraz popis spania ze strony Ali. Przespała 4 godziny i nawet wyjmowanie jej do zdjęć, nie wybiło jej z rytmu.

Z dziadkami


Z dziadkami i swoim drzewkiem


Z dziadkami i rodzicami


Tata w akcji




Po jedzeniu






U mamy








Nie mogę nie wspomnieć, że Michał dostał od swoich teściów, z okazji Dnia Dziecka, bilet na mecz Polska-Niemcy. Weekend spędza w Klagenfurcie w biało-czerwonym przebraniu :D

sobota, maja 31, 2008

Mój pierwszy Dzień Matki

Moja mała nieświadoma jeszcze córeczka z okazji Dnia Matki dała mi 50 pięknych narcyzów i obiecała być grzeczna przez cały dzień.








Michał spędził poniedziałek w pracy i Ala faktycznie była grzeczna. Spała praktycznie cały czas. Budziła się tylko na pochłanianie i wydalanie, ale na szczęście niezbyt często. Miałam czas, żeby zająć się sobą, czego po 10-dniowym pobycie w szpitalu bardzo potrzebowałam.

Dziecko mamy charakterne. Potrafi cały dzień być spokojna i nieabsorbująca. Wystarczy ją nakarmić i przewinąć, a potem śpi po kilka godzin. Bywają dni, jak wczoraj, kiedy przez kilka godzin nie może spać, więc trzeba ją nosić, przytulać, karmić, ... To niestety wpływ pogody. Nagle zrobiło się gorąco i nasze 10 piętro daje się we znaki nie tylko nam.

Byliśmy wczoraj na pierwszym, krótkim spacerku. Chcieliśmy wypożyczyć sobie jakiś "niewymagający" film, więc zabraliśmy Alę na wycieczkę do wypożyczalni.
Dzisiaj planujemy prawdziwy SPACER po parku. Musimy do niego niestety podjechać, bo w naszej okolicy z większymi obszarami zaplanowanej zieleni jest krucho.

Jutro Ali pierwszy Dzień Dziecka. Spędzi go u dziadków Szczakowskich, u których zorganizowaliśmy popołudnie zapoznawcze. Zaproszeni to dziadkowie Janiszewscy i oczywiście Szczakowscy. Rodzice też będą obecni :)

Nasz mały bokser


Ciekawość świata - reakcja na migający ekran laptopa




Z mamą


Krasnal po kąpieli

piątek, maja 23, 2008

Nowa obywatelka

Tak, Ala nareszcie jest już z nami.

Przyszła na świat 18 maja o 19:43, poprzez cesarskie cięcie. Jej wymiary na starcie to 3300 g wagi i 59 cm wzrostu.
Od wczoraj jesteśmy w domu i mamy za sobą pierwszy wspólny dzień. Powoli uczymy się życia w trójkę i poznajemy się nawzajem.

Od dzisiaj Ala jest pełnoprawną obywatelką RP. Dumny tata od razu pojechał zarejestrować córę.

Kilka monotematycznych - sennych zdjęć.

Jeszcze w szpitalu - 4-dniowa Ala


Z tatusiem


Błoga mina, czyli po cycu


piątek, maja 09, 2008

Za dobrze jej tam ;)

Zapowiada się, że Ala opuści mamine pielesze z pewnym opóźnieniem. Po wczorajszej kontroli "nie szykuje się do punktualnego wyjścia". Ale oczywiście - kto to wie ...
W każdym bądź razie dostałam skierowanie do szpitala na 12 maja i jeżeli do tego czasu Ala nie postanowi się pojawić, będziemy sobie na nią czekać pod czujnym okiem lekarzy.

poniedziałek, maja 05, 2008

Po długim weekendzie

Czas upłynął nam leniwie i spokojnie. Dwa dni spędziliśmy u rodziców Szczakowskich. Otworzyliśmy sezon grillowy, powylegiwaliśmy się na słońcu, Michał zrobił trochę porządków w ogrodzie. Razem z tatą wywieźli większość gruzu po fundamentach szklarni, przygotował miejsce na palenisko, gdzie spalili z mamą wycięte niedawno drzewka, przygotował miejsce na plac zabaw dla Ali. W tym roku posiejemy tam tylko trawę, a w przyszłym roku stanie huśtawka i będzie piaskownica.

Byliśmy na ostatniej już przed rozwiązaniem randce. Oczywiście jedzonko w Wooku, a później film w domku, bo wypożyczyliśmy sobie 4 i trzeba je było obejrzeć :D

Ja skończyłam kolejną książkę, Michał obejrzał mecz, był z Olkiem pograć ("ale się super dzisiaj grało").

Bardzo odpoczęliśmy i zebraliśmy siły na to, co nadciąga nieubłaganie - powiększenie się naszej rodzinki.

Wygląda na to, że Ala będzie punktualnym dzieciaczkiem, bo nic nie wskazuje na zbliżające się rozwiązanie.

czwartek, kwietnia 24, 2008

Jeszcze w dwupaku

Teoretycznie jeszcze 17 dni przed nami. Na dzisiejszej kontroli pani doktor powiedziała, że "jeszcze się na świat nie szykuje", więc kwiecień nam raczej nie grozi.
Byłam na naszym pierwszym KTG. Niestety Ala okazała się mało chętna do współpracy - nie chciała się ruszać i nawet różnego rodzaju pobudki na nią nie działały. Ale serducho jej bije, jak powinno - szybko i głośno.
Kolejne KTG we wtorek.

Nareszcie mamy śliczną i ciepłą wiosnę. Podobno jest 15 stopni. Nareszcie można chodzić w lżejszych kurtkach i wystawiać buzię do słońca.

czwartek, kwietnia 10, 2008

Sosna bośniacka dla Ali

Michałowi spodobała się tradycja zapoczątkowana przez mojego tatę, który z okazji narodzin moich i Kamy posadził w ogrodzie drzewa. Ja mam swoją brzozę płaczącą, Kama - modrzew. W weekend świąteczny pogoda dopisała, więc wybraliśmy się do TRACZA po drzewko. Michał fachowo opowiedział o glebie (w końcu robił już odwierty ;)) i pani doradziła nam kilka drzewek. Po namyśle wybraliśmy drzewko, które wpadło nam w oko już na wejściu - sosnę bośniacką. Wybraliśmy odmianę, która osiąga do 4 metrów wysokości (Michał oczywiście chciał najwyższą), kupiliśmy specjalną ziemię do iglaków i pojechaliśmy sadzić. Tzn. Michał sadził, a ja dokumentowałam.

Oto drzewko


Najpierw trzeba było wykarczować pozostałości po gruszy, czyli zdziczałe krzaki. Szybko poszło.


Następnie Michał zrobił krótki wykład o glebie (jak na syna geologa przystało)


I zaczęło się przygotowanie podłoża








Nadszedł moment kulminacyjny - sadzenie drzewka


I znów utwardzanie, podlewanie, podsypywanie ziemią i kompostem


Tu z kompostownikiem od Maćka :D






Tak wygląda sosna bośniacka Ali w ogrodzie rodziców


Tutaj z prowizoryczną na razie osłoną przed kotami

czwartek, marca 13, 2008

Urodziny babci

W niedzielę odbyły się uroczyste urodziny babci Szczakowskiej. Babcia świętowała 10 marca swoje 82 urodziny. Nie wygląda na swój wiek, prawda? :)

Tutaj: dziadzia, babcia i tata wznoszą toast


Byliśmy w restauracji "Ciągoty Tęsknoty" na Wojska Polskiego. Knajpka została wybrana ze względu na niewielką odległość od domu dziadków i dobre recenzje deserów i win w internecie.
Faktycznie, wszystko bardzo nam smakowało. Wystrój miejsca też przyjemny i przemiła obsługa.







Śmiechu było dużo. Na koniec z powodu dyżurnej torby dziadka. Podejrzewamy, że ma około trzydziestki. Na zdjęciu nie widać, ale nosi ślady składania jej w kostkę. Dziadzia nosi bowiem torbę w wewnętrznej kieszeni marynarki. Mówi, że jest ekologiczny, bo tyle lat nosi tę samą torbę.
Zapewne nikt już takiej nie ma, więc ta dziadkowa idealnie nadaje się do muzeum PRLu.