poniedziałek, grudnia 07, 2009

"Rewers"

Tydzień temu byliśmy w kinie na naprawdę dobrym polskim filmie. Mnie przede wszystkim podobała się genialna gra aktorska. W scenie, w której Agata Buzek dowiaduje się kim tak naprawdę jest jej amant, odniosłam wrażenie, że nawet jej paznokcie się trzęsły ze strachu. Rewelacja! Krystyna Janda mnie kilka razy rozbawiła i moim zdaniem świetnie się sprawdziła w tej roli.
Pomysł na zrobienie filmu czarno-białego był moim zdaniem trafiony. Taki film bardzo daje oczom odpocząć.



niedziela, grudnia 06, 2009

John Grogan "Najdłuższa podróż do domu"

Grogan posiada niesamowitą lekkość pisania. Historię jego życia opisaną w tej książce przeczytałam szybko, wiele razy śmiejąc się do łez. Do myślenia dało mi jego nastawienie i przemyślenia dotyczące religii katolickiej. Książkę zdecydowanie polecam.

Ocena: 5+

sobota, grudnia 05, 2009

Jutro Mikołajki

Byliście grzeczni? Ja dla moich domowników przygotowałam po małym upominku, ale się nie zdradzę.
Dzisiaj natomiast Ala przeżyła swoje pierwsze spotkanie ze św. Mikołajem. Nie popłakała się, jak chłopczyk przed nią, ale oczy miała jak spodki, a na poliki wystąpił mocny rumieniec. Dobrze, że była pod ręką zielona myszka, która zajęła ją choć trochę.

Zdjęcie zdjęcia, więc jakość średnia, ale pokazać muszę :)

czwartek, grudnia 03, 2009

poniedziałek, listopada 30, 2009

Wróżby

Chociaż u nas w domu mieszka tylko jedna panna, wszyscy laliśmy wosk. Michałowi wyszła "jakaś kraina geograficzna", mnie wyszło "nic" przez Michała zinterpretowane jako "kleszcz", a Ali - "rycerz na białym koniu". W jej imieniu lał Michał, więc za kilkanaście lat będę mogła powiedzieć "sam sobie wywróżyłeś" ;)

czwartek, listopada 26, 2009

Pearl S. Buck "Wiatr ze wschodu, wiatr z zachodu"

To już druga książka tej autorki, po którą sięgnęłam. Tak się złożyło, że jej tematyka jest podobna do "Za kwietnymi polami". Opowiada o Chince, która wychowana w "starych Chinach" wychodzi za mężczyznę, któremu była obiecana od momentu narodzin. On jednak kończył "zachodnie szkoły medyczne" i po powrocie do kraju swoich przodków chciałby połączyć tradycję, która została mu wpojona w dzieciństwie z naukami wyniesionymi z zachodu. Pięknie napisana opowieść o miłości, zmianach i ich różnych aspektach. Książka zawiera przepiękne opisy, których brakowało mi u Watanabe.

Ocena: 5

wtorek, listopada 24, 2009

Jun'ichi Watanabe "Za kwietnymi polami"

Książka opowiada historię pierwszej japońskiej lekarki Ginko Ogino, która na przełomie XiX i XX wieku pokonała naprawdę ogromne trudności i udało jej się osiągnąć upragniony cel - została dyplomowaną lekarką medycyny zachodniej.
Książka rozkręca się wolno, ale warto wytrwać, ponieważ najciekawszy jest środkowy etap całej historii - opkonywanie kolejnych przeszkód stojących na drodze do podejścia do państwowego egzaminu lekarskiego. Końcówka już nieco nudna, szczególnie opis działania grup chrześcijańskich w Japonii, ale i tak warto po książkę sięgnąć.
Minus za brak plastycznych opisów, które tak lubię, a które mogłyby nadać tej suchej historii trochę kolorów.

Ocena: 4-

sobota, listopada 21, 2009

piątek, listopada 20, 2009

czwartek, listopada 19, 2009

Oj, działo się...

Nie pamiętam, żeby baraże o Mistrzostwa Świata wzbudzały u mnie kiedyś tyle emocji. Z tego co pamiętam to raczej z obowiązku przeglądałem gazety, żeby po prostu się dowiedzieć kto przeszedł. A w tym roku? Wczoraj w nerwowym tiku wciskałem F5, żeby na bieżąco śledzić przebieg meczy. Nawet siatkarze zeszli na drugi plan. A działo się... ho ho ho. 

1. Francja - Irlandia

Irlandia przegrała tydzień temu u siebie 0:1. Żeby przejść dalej musiała strzelić gola... i udało się. Najbardziej bramkostrzelny Irlandczyk w historii - Robbie Keane ze swoim kapitańskim golem przywrócił Irlandczykom nadzieje. Ale to co się stało w dogrywce przechodzi wszelkie pojęcie. Jeden z najbardziej utytułowanych piłkarzy na świecie - Theirry Henry, złapał piłkę ręką, podał do Gallasa, a ten strzelił bramkę. Sędzia nic nie zauważył i bramkę zaliczył. Oczywiście rozgorzała dyskusja o moralności Henry'ego, o konieczności wprowadzenia powtórek wideo itp, ale mi po prostu żal Irlandczyków. Dwa lata starań zostało pogrzebane przez jeden błąd sędziowski. I to w meczu przeciwko drużynie, która, mimo iż naszpikowana gwiazdami, prowadzona jest przez jednego z najgorszych trenerów na świecie i która swój blask zatraciła już dawno temu. Dwa wnioski - po pierwsze marzy mi się kompromitacja Francji na MŚ w RPA. Po drugie, przestaję golić się Gillettem. 


2. Egipt - Algieria 0:1

Do strasznych scen doszło w Egipcie tydzień temu. Gospodarze prowadzili 1:0, ale ten wynik mimo wszystko promował Algierię. Sędzia doliczył bez żadnego powodu 6 minut czasu! Egpit strzelił bramkę w 95 minucie! Trzech zawodników Egiptu było w tym momencie na pozycji spalonej! Skończyło się na 2:0 i ze względu na identyczne miejsce dwóch drużyn w tabeli oraz identyczną ilość strzelonych bramek, zaszła potrzeba rozegrać dodatkowy mecz. Perfidne działania FIFA, które za wszelką cenę chciało widzieć Egipt w finałach MŚ, były tu widoczne aż za bardzo. Warto dodać, że piłkarze Algierii wyszli na mecz w Egipcie w bandażach i plastrach, bo ich autobus został obrzucony przez Egipcjan kamieniami. FIFA nie zareagowała. Jako teren meczu dodatkowego, wybrano Sudan (??!!??), który oczywiście faworyzował sąsiadujący z nim Egipt. Skończyło się, jak się skończyło - Alegieria wygrała 1:0 i to ona zagra na Mistrzostwach Świata. Sprawiedliwości stało się zadość?

3. Bośnia - Portugalia 0:1

W sumie skończyło się tak jak miało się skończyć, Portugalia przeszła dalej, ale jej piłkarze po przyjeździe do Sarajewa zostali opluci, a ich bagaże zostały skopane przez kibiców Bośni. Przy biernej postawie ochrony. 

4. Słowenia - Rosja 1:0

Ale niespodzianka! I pomyśleć, że to Polska mogła być na miejscu Słoweńców. Warto odnotować, że Rosjanom puściły nerwy i kończyli mecz w 9. 

5. Ukraina - Grecja 0:1

W sumie trudno mówić o niespodziance, ale debiut Ukraińców na Donbass Arena bardzo się nie udał. Żadnego z gospodarzy Euro2012 nie będzie na Mistrzostwach Świata. 

I tyle. W sumie, jak na mój znienawidzony okres reprezentacyjny (nie grają ligi) to nawet było ciekawie. Po raz pierwszy od jakiegoś czasu. Ale i tak, im mniej tym lepiej.