Masakra! Idę z Alką na spacer i co chwila muszę ją odciągać w bok, bo po topniejącym śniegu zostają pamiątki w postaci psich kup. Mieszkamy w centrum i jak do tej pory (przez półtora roku) widziałam JEDNEGO pana, który sprzątał po psie. Żeby nie było - uwielbiam psy. Odkąd pamiętam był w moim domu rodzinnym chociaż jeden.
... przyjdzie wiosna! Już dzisiaj ją czułam. Śnieg jeszcze leży i dogorywa, ale słońce i świeże powietrze robią swoje. A wraz z wiosną moje urodziny :) Ciekawe jak to jest po drugiej stronie "magicznej trzydziestki". Od tych urodzin mamy "kremy na zmarszczki", "trudniej nam zajść w ciążę" i ogólnie "już z górki". Tak przynajmniej powinnyśmy się czuć przeglądając kolorową prasę kobiecą, nafaszerowaną reklamami i dyskusjami o późnym macierzyństwie. A mnie jest dobrze. Bardzo dobrze. Z niecierpliwością czekam na imprezę.
A może to jest sposób na trzydziestkę? Pominąć ją w ogólnym rozrachunku?
Wciągnęła mnie i to bardzo. Poruszająca, smutna, ale ciepła historia Holly, Gerrego, ich przyjaciół i rodziny. Nie napiszę ile razy nad nią płakałam, ale sporo tego było. Książka dająca do myślenia, dojrzała, jak na wiek autorki i zdecydowanie godna polecenia.
Ocena: 5
Jest również film nakręcony na jej podstawie, ale widzę, że tylko główny wątek pozostał ten sam.
Niestety, zawiodłam się. Zainteresowały mnie opisy książki i notka biograficzna autorki, ale po pierwszym rozdziale książkę odłożyłam. Trudno było mi się zorientować o kim autorka pisze, o jakim kraju. Zmęczył mnie chaos.
To moja druga już książka Jodi Picoult (pierwsza to "My sister's keeper") i ponownie jestem zachwycona. Pochłonęłam ponad 600 stron w 3 dni. Znów o moralności, o życiu jednostki w społeczności, o byciu sobą wbrew opinii innych, o konformizmie. Czasami trochę dłużyły mi się opisy o Lewisie (ojcu jednego z głównych bohaterów) i jego pracy zawodowej. Poza tym - rewelacja!
Książka mnie wciągnęła. Na początku opis romansu pomiędzy Mario i ciotką Julią była nużąca i gdyby tylko ta historia była przedmiotem książki, nie dobrnęłabym nawet do połowy. Na szczęście przeplatają ją opowiadania Pedro Camacho, które są bardzo wciągające, intrygujące i kończą się zawsze w momencie, kiedy "wszystko się może wydarzyć". W drugiej połowie role się zamieniły. Opowiadania Pedro, które stają się coraz bardziej pogmatwane i nie mają sensu, przerzucałam skanując tylko najważniejsze momenty. Natomiast romans don Mario i Julii nabrał kolorów.
Książka ładnie wydana, w której niestety nie obyło się bez literówek i błędów stylistycznych. Minus za końcówkę, która moim zdaniem nic nie wniosła do całości.
Wybraliśmy się wczoraj do Teatru Wielkiego na "Czarodziejski Flet" Mozarta. Jako wielka fanka Mozarta - polecam. Piękna muzyka ze znanymi, między innymi z filmu "Amadeus" ariami, a wśród nich oczywiście słynna aria Królowej Nocy. Ciekawa scenografia i kostiumy, które, jak słusznie zauważył Michał wzorowane były na Matrixie. Dzięki dobrym miejscom naprawdę delektowaliśmy się przedstawieniem.
Po spektaklu udaliśmy się do Hana Sushi w Manufakturze. Oboje bardzo lubimy sushi i to miejsce zdecydowanie dołączy do naszych "naj". Ładny wystrój, muzyka i obrazy na ekranach współgrały z całością i co bardzo ważne, nie przeszkadzały w konsumpcji i rozmowach. Miła obsługa i pyszne maki. A do tego ciekawe, delikatne wino śliwkowe. Polecamy!
Książka faktycznie, jak napisano na okładce, napisana "własnym stylem, rozpoznawanym na pierwszy rzut oka". Jest w niej coś bardzo intrygującego i każącego przeczytać od razu. Od deski do deski. Być może jest to "tajemnica" zawarta w tytule. Być może chodzi o przeplatające się losy kilku pokoleń rodziny Hegartych. A może to wszystko przez sposób opisania całej historii. Czytając książkę nie do końca wiedziałam czy to sen, wspomnienie, czy tylko wymysł opowiadającej Victorii. Myślę, że tajemnica nie została czytelnikowi ujawniona. A na pewno nie jedna i nie jednoznacznie.
Mimo, iż Yoav występuje już od jakiegoś czasu (debiut płytowy w 2008), to niestety odkryłem go dopiero dzisiaj, oczywiście dzięki Trójce. Pół Izraelczyk, pół RPA-ńczyk, wpada do mojego koszyka z ulubionymi postaciami show-businessu, tworzącymi coś, czego nikt wcześniej jeszcze nie dokonał. Najpierw posłuchajcie (uwaga! pod spodem jest spoiler!)
A teraz uwaga -
- wszystkie dźwięki w tej piosence nagrane są na jednej gitarze akustycznej. A tu znajdziecie odpowiedź: jak on to robi?