poniedziałek, stycznia 08, 2007

Sylwester 2006

Po raz pierwszy spędziliśmy Sylwestra na sali :D
Klub nazywa się Lodex, grała kapela Super Voice (bez rewelacji), a za catering odpowiadała firma Strobejko&Syn.
Siedzieliśmy przy dużym stole, zaraz przy wyjściu. Było nas sporo ...
my, Sylwia i Leszek, Monika i Maciek, Marta i Skowron, Daria i Kuba, Marta i Maciek, Majka, Sonja i Martin, Kobza i Emilka i para znajomych Marty.

Bardzo dobrze się bawiliśmy. No, gdyby nie te śliska terakota, to byłoby jeszcze lepiej :)

Zdjęcia:

http://szczako.myphotoalbum.com/slideshow.php?set_albumName=album10

czwartek, grudnia 28, 2006

Święta, Święta i po Świętach

Cztery dni świętowania przy stole i drzewkach iglastych dobiegły końca. Będę miło wspominać nasze pierwsze wspólne Święta.

Sobota.
Już po powrocie z Mongolii postanowiliśmy, że na Święta założymy swoje dele (mongolskie płaszcze). Na szczęście pogoda dopisała i nie padał deszcz, więc mogliśmy spełnić swoje postanowienie.


Wigilia u Szczakowskich zaczęła się o 17:00, ale nawet Kama wyrosła już ze sprawdzania pierwszej gwiazdki, więc nie wiemy czy zaczęliśmy dobrze, czy źle :)
Naliczyłam 12 potraw, więc wszystko na stole się zgadzało.




Ilość prezentów co najmniej ze 4 razy przerosła małą choineczkę rodziców. Z rozdawania prezentów Kama jeszcze nie wyrosła ;) i jak zawsze spisała się na medal.



Zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie i było bardzo, bardzo miło.


Michał, jeszcze tego samego wieczoru, zaraz po powrocie do domu, złożył swój prezent:




Niedziela
Z powodu padającego deszczu nie byliśmy w stanie założyć naszych deli i zaprezentować się drugiej części rodziny. U Janiszewskich było więcej, bo 12 osób, co czasem sprawiało, że pokój stawał się trochę duszny, ale daliśmy radę.








Masę prezentów rozdały Jula i Ola, było wspólne kolędowanie i oczywiście rodzinne zdjęcie.
Potraw nie liczyłam, ale wiem już, że nasze rodziny jadają różne.

Było głośno i bardzo miło :)



czwartek, grudnia 21, 2006

Tegoroczne Święta

To nasze pierwsze wspólne, jako małżeństwa, Święta Bożego Narodzenia. Nasze mamy tak się świetnie dogadały, że ponieważ w tym roku Wigilia wypada w niedzielę i "można" ją zrobić w sobotę, nie musimy dzielić czasu na dwa. W sobotę Wigilię organizują Szczakowscy, a w niedzielę Janiszewscy.
Szkoda, że nie leży piękny, biały, skrzypiący pod nogami śnieg, a na sobotę zapowiadają słońce i 6 stopni ... no, ale widocznie nie można mieć wszystkiego ;)

Już jakiś czas temu zadbaliśmy o to, żeby w naszym mieszkanku zawitała świąteczna atmosfera.
Mikołajek, którego Michał przywiózł ze Słowacji, rok temu. Zawisł na naszej nikomu-do-niczego-nie-potrzebnej rurze w przedpokoju i wita gości:


Nasza choinka. W tym roku na złoto z bordowym elementem:


Pomarańczki nadziewane goździkami. Pięknie pachną:


Pierniki, które piekłam razem z Kamą:


Jemioła, przy wejściu:


A to choinka, z zapakowanymi dzisiaj prezentami (uff):

środa, grudnia 20, 2006

Kolejne ciekawe linki

Witam całą gawiedź internetową,

Tym razem chcę się z wami podzielić tymi oto ciekawostkami ze swiata internetu:

1. Człowiekiem roku jestes... Ty!
GENIALNE!!! Time urósł w moich oczach 200000000 razy! Nareszcie pobudka! Doceniono Wikipedie, Youtube itd. Cudowne poczucie, bo można to uznać za początek pewnej ery. To jakby dopełnienie demokracji - prawdziwy głos naprawdę zaczynają zabierać ludzie.
Polecam artykuł.

2. Ruszyła nasza stronka!!
Dla wszystkich zainteresowanych, głównie tych, którzy potrzebują cos a'la dokumentacja geotechniczna albo geologiczno-inżynierska, zapraszam do naszej nowej stronki. Nowy wizerunek firmy rusza 1.01.2007. Trzymajcie kciuki.
www.uslugigeologiczne.pl

3. Ewan McGregor i Mongolia...
Nie byłbym sobą, gdybym nie wrzucił czegos z YouTube. Będąc w Mongolii czytalismy sobie książkę Long Way Round. Całkiem fajna książka o podróży dwóch aktorów (w tym McGregora) na motorach dookoła swiata. Przejeżdżali przez Mongolię i praktycznie my, będąc tam, jechalismy ich sladami. Ewan opisuje Mongolię tak jak ja bym w życiu nie potrafił. Polecam wycinek z ich filmu o Mongolii.
Częsć 1
Częsć 2

Pozdrawiam

niedziela, grudnia 17, 2006

Weekend w Warszawie

Poprzedni weekend spędziliśmy w Warszawie. Wyjechaliśmy w piątek po południu i prosto z dworca poszliśmy do Paparazzi (jak się później okazało, najbardziej snobistycznego klubu w stolicy), żeby spotkać się ze znajomymi, których wywiało do Warszawy. Miło było znów zobaczyć się z Madzią, Jesieniową, Olą i Łukaszem, Tomkiem i poznać Kasię. Po północy zostaliśmy już tylko w 4 i ponieważ w klubie zrobiło się już bardzo głośno, więc przenieśliśmy się do Tomka do domu. Wypiliśmy w kuchni winko, piwko i zjedliśmy pyszne ciasto autorstwa Kasi taty.








Poranek (około południa) nie należał do najlżejszych, ale udało nam się wstać i pojechaliśmy do Muzeum Powstania Warszawskiego.
Nareszcie mamy w Polsce muzeum z prawdziwego zdarzenia. Bardzo ciekawe ekspozycje, interaktywnie prezentowane, rewelacyjny pomysł z kartkami z kalendarza, na których opisane są kolejne dni walki. Mnie najbardziej poruszyło pomieszczenie, w którym eksponowane są kartki pocztowe i listy pisane podczas powstania. Niesamowite wrażenie.


Sobota wieczór to parapetówka u Maćka. Znów spędziliśmy miły wieczór ze znajomymi, również takimi, których już dawno nie widzieliśmy.

Niedziela to wizyty rodzinne. U cioci Kasi i Beatki oraz u Dziadka Michała i Cioci Ani.


Widzieliśmy kolejkę po kebaby

przeszliśmy się po Rynku




Raz na jakiś czas mogę odwiedzić Warszawę, ale lubię tylko starą część miasta. Mieszkać bym tam jednak nie mogła.

środa, grudnia 13, 2006

Pomnik Łodzian Przełomu Tysiącleci

Nawet nie wiem jak to się dokładnie stało, że postanowiliśmy wykupić swoje kostki w Pomniku Łodzian na Piotrkowskiej.
Ale mamy. Jesteśmy tam obok siebie: Dagmara Szczakowska i Michał "Mike" Janiszewski.
Tutaj do końca będę nosić panieńskie nazwisko ;)

Można nas znaleźć mniej więcej w tym miejscu:

http://www.uml.lodz.pl/pomnik/index.php3?poz=galeria&kol=1&szukaj=6044&foto=20

czwartek, grudnia 07, 2006

Michał skończył 26 lat, czyli jak było na kameralnych urodzinach

W tym roku urodziny Michała "wypadły" w Łodzi :) Ponieważ był to zarazem pierwszy dzień po uruchomieniu naszej kuchni, zaplanowałam własnoręczną kolację. Zaprosiliśmy Kamę i Szymona, bo obiecali wkupne w postaci ciasta i szampana :P, a Michał zapowiedział otworzenie kolejnego winka z naszej kolekcji - Tokaji Szamorodnyi 1983 (dobry rocznik najbliżej naszego roku urodzenia).
Było bardzo sympatycznie, a Michał miał naprawdę zdziwioną minę, kiedy do pokoju wniosłyśmy tort ze świeczkami i schłodzonego szampana.
Prezenty też mu się podobały :D






środa, grudnia 06, 2006

jak wygląda nasz środowy wieczór ...?

Michał leży na fatboy'u i ogląda mecz Manchester United (po tym, jak wydaliśmy 30 zł na smsy z kodem dostępu :/). Pruje się w niebogłosy, bo odkąd dostał nareszcie dostęp, padły już dwie bramki. Mam komentarz. Zresztą nie tylko ja, bo Michał siedząc w słuchawkach dobrodusznie informuje górną część bloku oraz przez otwarte okno stojących pod barem piwnym panów i panie zmęczonych ciężkim dniem pracy, co dzieje się na boisku Old Trafford.
Żonka tylko co jakiś czas donosi zimne piwko. ;)

Sama siedzę, również w fatboy'u, popijając winko (które kupił mi mąż) i przeglądam babskie strony w internecie. Jak również dokonuję chłodnej analizy "co dalej". Pojawiło się coś do roboty na horyzoncie, a ja dałam sobie czas do jutra, żeby zdecydować czy "tak", czy "nie".

Sporo ludzi dopytuje się mnie o daty urodzin i imienin, więc podam je tutaj i nie będę musiała pisać do mas.

Dagmara, urodzona 22 marca (baranek), imieniny obchodzi 12 grudnia, w imieniny miesiąca ;)
Michał, urodzony 18 listopada (skorpion), imieniny świętuje dnia 29 września

wtorek, grudnia 05, 2006

byliśmy na Okęciu powitać wicemistrzów

Już jakiś czas temu Michał wymyślił, że pojedzie do Warszawy powitać siatkarzy. Miał jechać sam, jednak dwa dni temu dość spontanicznie zrodził się pomysł pożyczenia samochodu do Taty Piotra i wtedy stwierdziłam, że też się wybiorę. Poszukiwaliśmy jeszcze kogoś, kto by się wybrał z nami, żeby było weselej. Po telefonach do kilku znajomych padło na Kobzę, który szybko podjął decyzję, że jadą. On i Emilka dołączyli do nas wczoraj o 19:00 i (po raz pierwszy zgodnie z założeniem czasowym) ruszyliśmy w kierunku stolicy.
Pierwszym punktem w agendzie było odebranie obrazu od Dziadka Michała, a potem na Okęcie.
Byliśmy jakaś godzinkę przed planowanym lądowaniem, a już hala przylotów nowego terminala była biało-czerwona i rozśpiewana.

czekając na siatkarzy odbywały się śpiewy, prezentacja drużyny, oraz najciekawszych fragmentów mistrzostw.

Pomimo tego, że sama niewiele widziałam, wiadomo było, kiedy nasze "sreberka" przepuścili przez odprawę. Hala przylotów po prostu oszalała.
Michał, ponieważ najwyższy robił zdjęcia. I oto, co można na nich zobaczyć (aparat dzięki uprzejmości Emilki, bo nasz troszkę za duży do takich ujęć z wysoka).




Kiedy już większość kibiców się rozeszła, a siatkarze zaczęli powoli udawać się w kierunku swoich rodzin, udało nam się jeszcze "złapać" jedno z bliska ;)


A oto my - kibice




Warto było pojechać. Atmosfera była niesamowita i nie przeszkadzało mi to, że siatkarzy obejrzałam na żywo tylko przez chwilę, kiedy Michał mnie trochę podniósł.

niedziela, grudnia 03, 2006

Z serii: wiersze wieszcza

Kolejny wierszyk, który napisałem ostatnio w tramwaju po drodze do miasta. Inspirowany filozofią Ayn Rand (http://en.wikipedia.org/wiki/Ayn_Rand, a w szczególnosci książką Foutainhead (http://en.wikipedia.org/wiki/The_Fountainhead). Polecam z całego serca. A oto i wiersz:

Mury

Mury pną się do góry,
Jednostka z betonem walczy.
Czy człowiek wyjdzie z tarczą,
czy go wyniosą na tarczy.

Chcę zajrzeć głęboko w Siebie,
Wziąć oddech od Ducha Przestrzeni,
Spojrzeć na Boga w lustrze,
Poczuć idące Zbawienie.

Pod nieba bramą znicz płonie,
Niebo pod Ziemią błękitną.
Pękają rysy w betonie,
Otworzyć oczy i zniknąć.