8.08.2006, wtorek

Imieniny miesiąca. Pierwsza noc za nami. Ale się wyspałem. Myślałem, że będą nas sprawdzać na rosyjskiej granicy, ale pakt Putin-Łukaszenko zadziałał na naszą korzyść i nie musieliśmy się już w nocy budzić. Czytałem, że Putin nie za bardzo już chce się z Białorusią lączyć, ale Łukaszenko jest jak małe dziecko, któremu trudno odmówić, bo inaczej będzie płakać.

Ja aż tak dobrze nie spałam. Strasznie się w nocy wierciłam. To łóżko jest twarde i długie spanie na jednym boku powoduje ból. Ale nie jest źle. Pospałam sobie troszkę. Ciekawa jestem jak będzie wyglądał nasz następny pociąg. W tym toaleta jest chemiczna, a nie z tak popularną u nas zapadką. Jest normalny kran, z którego leci woda (niestety również na podłogę, gdzie tworzy się kałuża) i uchwyt na prysznic, który figuruje również w spisie inwentarza znajdującego się w toalecie.
Jest już 9:21, więc na czas nie będziemy, bo na razie mijamy lasy i łąki.

21:40 czasu moskiewskiego.
Ruszyliśmy. Pociąg relacji Moskwa-Pekin wyjechał z Dworca Jarosławskiego. Zanim o pociągu i naszych związanych z nim wrażeniach, napisze trochę o Moskwie, gdzie spedziliśmy dzisiaj 12 godzin.
Widzieliśmy Plac Czerwony i Arbat. Mnie się stolica Rosji nie podoba. Pierwsze wrażenia: masa, po prostu ogrom masy ludzkiej. Ludzi, jak mrówków, jakby to powiedział Tata. Architektonicznie to miasto to jeszcze większy kundel niż Warszawa. Albo Plac Czerwony, albo ogromne budynki przytłaczające wszystko i wszystkich, albo place budowy, albo kominustyczne kolosy, albo szklane biurowce.
Nie jestem w stanie zrozumieć kultu Lenina. Że jest mauloleum i tam sobie zabalsamowany wielki wódz leży, że ludzie stoją w długaśnych kolejkach, żeby obejrzeć tą figurę woskową (a kto go tam wie, że to oryginalne zwłoki?), to wszystko wiedziałam. Ale, że stoją w mieście jego pomniki ... tego się nie spodziewałam. Myślę, że wrzuciłam byłe ZSRR do jednego worka z krajami typu Polska czy Węgry, gdzie pozbyto się wszelkich symboli systemu, którego z taką ulgą kraje CEE się pozbyły. W Moskwie czułam się, jak na planie komedii Machulskiego ze Stuhrem w roli głównej. Jak nie Lenin przed dworcem patrzący w bliżej nieokreśloną dal, bądź przyszłość, to gwiazda lub sierp z młotem na elewacjach co większych budynków.
No i prawdą jest, że niesamowite, czasem odnosiłam wrażenie, że nieograniczone bogactwo przeplata się tam z uwłaczającą ludzkiej godności biedą.
Michał mówi, że w Moskwie mieszka 8 milionów ludzi. Nawet nie jestem sobie w stanie tego wyobrazić. Dla mnie 3 miliony zamieszkujące Bukareszt to niesamowita liczba.

Moskwa o wiele lepiej wygląda latem. Pięknie zazielenione parki przed Kremlem pełne są młodych ludzi i kąpiących się w fontannach ptaków. Niesamowite wrażenie robi oczywiście metro, a dokładnie system tuneli, które jak nitki przeplatają całe miasto spotykając się gdzieś pod Placem Czerwonym. Nie trzeba dodawać, że większość stacji przypomina muzeum, z idealnie wyrzeźbionymi marmurowymi kolumnami, popiersiami bohaterów rosyjskich i pięknymi sklepieniami.

Seria na Placu Czerwonym:






Jedno z cyklu "najładniejsze zdjęcie wyjazdu", na pewno pierwsze najładniejsze ;)


gdzieś ze stanowczym Marksem


z Kremlem w tle


gdzieś w centrum:




stacja metra


sierl, młot i flaga


Arbat